Od szkicu postaci do ostatniego szwu.

Próbka materiału pozwala porównać kolor, połysk i zachowanie powierzchni w świetle. Fotografia referencyjna często łączy efekty, których nie da się odtworzyć jedną tkaniną. Warto więc określić priorytet: sylwetkę, fakturę, lekkość albo intensywność barwy. Przy zdobieniach dobrze sprawdzić, czy krawędź nie zahacza o pozostałe części stroju. Łączenie materiałów wymaga także uwzględnienia ich grubości i sposobu pracy podczas ruchu. Niewielki test szwu lub mocowania daje więcej informacji niż samo zestawienie kolorów. Pomaga wybrać rozwiązanie spójne wizualnie i wygodne podczas późniejszego zakładania, siadania oraz przenoszenia kostiumu.

Rekwizyt zaczyna się od określenia funkcji. Przedmiot trzymany przez chwilę do zdjęcia może potrzebować innej konstrukcji niż element noszony podczas całego spotkania. Przy projektowaniu ważne są masa, punkt chwytu i sposób odkładania. Kształt powinien pozostać rozpoznawalny także z większej odległości, dlatego nie każdy detal referencji wymaga tej samej precyzji. Przed wykonaniem ozdobnej powierzchni warto sprawdzić bryłę w prostej wersji. Lekki model pomaga ocenić proporcje względem dłoni i sylwetki. Dobrze też wcześniej ustalić ograniczenia miejsca wydarzenia oraz sposób bezpiecznego przenoszenia większych elementów między pomieszczeniami i środkami transportu.